Op de eerste echte lenteavond speelden we Hollandse Snelheid in de tuin. We begonnen elk met 100 levens. De keeper verloor punten wanneer werd gescoord of op de paal werd getrapt. Ik bleef scoren, maar kreeg telkens minder punten dan de zonen, tot het spel gedaan was. Waarom juist wist ik niet.

Ik had dan toch gewonnen en zei: 'Ik snap niets van de regels.'
Zeiden de zonen in koor: 'Wij ook niet.'

Ik hoop dat de zich later zo'n avonden herinneren.