Categorie: dicht

Op de stafkaart
mijn locatie als middelpunt
vastgepind onder mijn wijsvinger
schichten alle lijnen eender
tussen pad, hoogteverschil of piek,
elk uitzichtpunt, elke bocht haast, elke weide,
elke rest van woud vergezeld van icoon, pijl, symbool, kleur
alsof ze daar zijn: water, daar een bank, daar de kans op evers
daar worden letters ankers, grenzen, hoeders
van een duizelingwekkend landschap van taaltekens
ons raster ons deken ons volume de echoes hoe luid
alle keren dat we meedelen waar we ons bevinden
wie we menen te zijn
waar juist
terwijl ieder eens gearriveerd
een vergezicht zonder einde zoekt.

Ga dan
waar de honden er content bijlopen
nergens kranen boven huizen haken
de wind harten landuitwaarts stuwt
zuchten golven maakt en steigers slijt
nog meer dan water en zout met jaren
waar aan je voeten woorden
tot korrels gebleekt raken
je buitenstaander mag blijven
een bergketen
zandkleurig en poreus
tussen je in.

Caparica
Juli 2025